Loading

Kuling z przymrużeniem

Okres istnienia każdej cywilizacji dzieli się na różne podokresy, z których każdy wyróżnia się czymś szczególnym. Tak też jest w przypadku cywilizacji kulingowskiej. Poniżej oficjalny podział na kuligowskie ery

Nazwa ery

Lata

Charakterystyka

Prekulingowska

do 1982 włącznie

Początki ginące w pomroce dziejów, które trudno zdefiniować. Był jakiś astroglej, którego zaczynem był człowiek nazywany Laps lub Prezes. Większość badaczy wskazuje na przełom lat 1978-1979 jako początek tej ery, kiedy to powstałą formacja paramilitarna pn. Komandosi Prezesa.

Kuling Młodszy (czyli era Ujścioredowa Wczesna)

1983

Pierwsze dziczenie w ujściu Redy. Rodzenie się obyczajowości, kultury i sztuki kulingowskiej. Stwierdzona wtedy duża aktywność sejsmiczna i wulkaniczna miała swoje przyczyny w ślepych uliczkach ewolucji, takich jak PTO i Biuletyn J. Przekazy ustne powielają nazwę Coast Birds Reasearch Team (CBRT).

Ujścioredo-Jastarniowa

1984-1986

Powstanie nazwy KULING. Odkrycie nowych ośrodków cywilizacji (tzw. jastarniowa tundra), w których odnotowano nieprzeciętnie wysokie stężenia komisów.

Czarna Dziura

1987

Kompletny zanik życia kulingowskiego w jego kolebce – w ujściu Redy oraz ograniczona aktywność cywilizacji w tundrze koło Jastarni. O tym roku w Kulingu nie mówi się wcale.

Rewiańsko-Jastarniowa

1988-1989

Odrodzenie cywilizacji kulingowskiej w dwóch ośrodkach: na Szpyrku (Rewa) i w Jastarni. Stopniowe odradzanie się obyczajowości kulingowskiej i kultury masowej. Silny wpływ ośrodka wzmacniania kultu „U Laury – Rewianka”.

Rewiańska

1990-1995

Zanik cywilizacji w Jastarni i rozkwit cywilizacji rewiańskiej. Pojawia się kult Wodza i elementy zachowań związanych z szamaństwem. Popęd do eksploracji narasta i na tym etapie materializuje się w postaci desantów i okresowych dziczeń wiosennych.

Ujścioredowa Późna

1996-2001

Najazd ludów barbarzyńskich na Rewę i Szpyrk zmusza kulingowców do wycofania się do kulingowskiej kolebki w ujściu Redy. Wzrost poziomu techniki i nauki. Powstają odpryski cywilizacji żyjące własnym życiem, wiosną i nie tylko.

 

Śródlądowo-Wiślana

2002-2008

Migracja z wybrzeża na tereny śródlądowe. Zdobywanie nowych obszarów, gdzie cywilizacja kulingowska kwitnie, a potem przenosi się w inne miejsca. Ta era to szczyt rozwoju tzw. cywilizacji rozproszonej – wiele ośrodków działających niezależnie ale modlących się do tego samego pogańskiego bóstwa.

Ujściowisłowa

2009 – do dziś

Powrót całej cywilizacji kulingowskiej na wybrzeże i skupienie się w niedostępnym przez wszystkie poprzednie ery terenie ujścia Wisły. Niektórzy twierdzą, że ujście Wisły to typowe długookresowe refugium, z którego kulingowcy za jakiś czas wyruszą na podbój nieznanych teraz jeszcze terenów.